دولت مطلقه نوگرا در ایران

در کتاب حاضر به علل و زمینه‌های داخلی شکل‌گیری دولت مطلقۀ نوگرا در ایران، که براثر کودتای سوم اسفند ۱۲۹۹ رضاخان حادث گردید، پرداخته شده ‌است. نویسنده کوشیده‌ گفتمان‌های حکومت و دولت را، که در رژیم قاجار شکل گرفته است، از یکدیگر تفکیک و اندیشۀ سیاسی آنان را در چالش با یکدیگر تحلیل کند. هفت گفتمان سیاسی در این کتاب شناسایی شده که عبارت‌ اند از: ۱- گفتمان سیاسی دولت لیبرال سکولار، که میرزا فتحعلی آخوندزاده مبدعش بود؛ ۲- گفتمان سیاسی دولت لیبرال، که میرزا ملکم‌خان ناظم‌الدوله پایه‌گذارش بود؛ ۳- گفتمان سیاسی دولت سنتی باستانگرا، که اندیشمند آغازگر آن میرزا محمد‌حسین‌خان فروغی ذکاءالملک بود؛ ۴- گفتمان سیاسی دولت سنتی دینی، که حاصل اندیشه و تفکر آیت‌الله شیخ فضل‌الله نوری بود؛ ۵- گفتمان سیاسی دولت سنتی اصلاح‌طلب، که نتیجۀ تلاش‌های تاریخی و اندیشه‌ورزی میرزا حسین‌خان سپهسالار بود؛ ۶- گفتمان سیاسی دولت دینی اصلاح طلب، که آیت‌الله نائینی در تاریخ معاصر ایران آغاز‌گرش شد؛ ۷- گفتمان دولت مطلقۀ نوگرا، که حاصل اندیشۀ سیدضیاءالدین طباطبایی و عمل رضاخان بود.

نوشته شده توسط پژوهشکده تاریخ اسلام در چهارشنبه, ۲۴ آبان ۱۳۹۶ ساعت ۹:۰۰ ق.ظ

دیدگاه