نوسازی پزشکی و بهداشت عمومی در دوره قاجار

در سده‌های اخیر، اساسی‌ترین مسئلۀ ایران، تقابل سنت و تجدد است؛ پدیده‌ای که نخستین جرقه‌های آن در دورۀ صفویه نمایان و در عصر قاجار فراگیر شد و بسیاری از عرصه‌ها، ازجمله سیاست(حکومت)، ارتش، هنر، پزشکی و غیره را درگیر ساخت. در این رویارویی، پزشکی و بهداشت از اهمیت بیشتری برخوردار است؛ زیرا از یک طرف، پیشینۀ درخشان و تنیده در باورهای دینی و ملی داشت و از طرف دیگر، به دلایل گوناگون در رکود تقریباً مطلق به سر می‌بُرد.

در کتاب حاضر، حکایت این پیشینۀ کهن و مواجهۀ این دو نوع پزشکی، دستمایۀ پژوهش قرار گرفته و با اتکا به نسخه‌ای برجای‌مانده از این دوره، موضوعات گوناگونی چون آموزش، ترجمه و تألیف، واژه‌سازی و واژه‌گزینی، نظافت، بهسازی، ساختار اداری، شیوه‌های تأمین منابع مالی(وقف، دولت) و غیره در حوزۀ پزشکی و بهداشت، به‌اختصار مورد بحث و بررسی قرار گرفته است.

نوشته شده توسط پژوهشکده تاریخ اسلام در شنبه, ۲۰ خرداد ۱۳۹۶ ساعت ۱:۱۹ ب.ظ

دیدگاه